menu

żołnierz zawodowy
kadra zawodowa
zdolność do służby
służba kandydacka
powołanie do służby
przebieg służby
prawa i obowiązki
uprawnienia socjalne
wyróżnienia i nagrody
odpowiedzialność dyscyplinarna
ograniczenia publiczne
zwolnienie ze służby
mobilizacja




 

Przebieg zawodowej służby wojskowej


  1. Rezerwa kadrowa
  2. Służba poza granicami państwa
  3. Stopnie wojskowe
  4. Wykształcenie - wymagania
  5. Kadencja
  6. Zwolnienie ze stanowiska służbowego

Rezerwa kadrowa

Ustawa o służbie zawodowej żołnierzy wojskowych przewiduje, że do rezerwy kadrowe może zostać przeniesiony żołnierz zawodowy zarówno służby stałej jak i służby kontraktowej korzystający z urlopu wychowawczego. Żołnierz zawodowy w służbie stałej, o ile przemawiają za tym potrzeby Sił Zbrojnych, może być również przeniesiony do rezerwy kadrowej w związku z podjęciem przez niego pracy poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych strukturach wojskowych, na podstawie umowy zawartej między tym żołnierzem a taką organizacją. W takim wypadku czas pozostawania w rezerwie kadrowej nie może być dłuższy niż sześć lat w okresie zawodowej służby wojskowej.

Organem właściwym do zarządzenia o przeniesieniu jest:

  1. Minister Obrony Narodowej - w przypadku żołnierza zawodowego zwolnionego ze stanowiska służbowego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów i Ministra Obrony Narodowej oraz w przypadku, o którym mowa w ust. 1a;
  2. dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr - w pozostałych przypadkach.

Okres pozostawania żołnierza zawodowego w rezerwie kadrowej nie może być jednorazowo dłuższy niż 2 lata. Okres ten obejmuje czas studiów oraz kursów i szkoleń zagranicznych, na które żołnierz został skierowany. Z przeniesieniem do kadry rezerwowej łączy się fakt, iż w tym okresie żołnierz zawodowy nie wykonuje zadań służbowych oraz nie otrzymuje uposażenia i innych należności pieniężnych oraz nie nabywa prawa do świadczeń w naturze, za pewnymi wyjątkami określonymi w ustawie (art. 83, 85, 94-101, 50 ust.3).


Służba poza granicami państwa

Żołnierze zawodowi na stanowiskach służbowych o stopniach etatowych od stopnia pułkownika (komandora) do stopnia generała (admirała) mogą zostać wyznaczeni przez Ministra Obry Narodowej do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa. W przypadku pozostałych żołnierzy zawodowych decyzję o wyznaczeniu podejmuje dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. Do skierowania do odbycia takiej służby uprawniony jest zaś Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Podczas pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa żołnierz zawodowy podlega organowi, który bądź to wyznaczył lub skierował go do tej służby, bądź organowi wskazanemu przez Ministra Obrony Narodowej. Natomiast w czasie wykonywania zadań służbowych poza granicami państwa żołnierz taki może podlegać odpowiednio:

  1. przełożonemu kierującemu działalnością misji organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych;
  2. kierownikowi placówki zagranicznej, w której został wyznaczony do pełnienia zawodowej służby wojskowej;
  3. polskiemu przedstawicielowi wojskowemu - w przypadku pełnienia służby na stanowisku w polskim przedstawicielstwie wojskowym przy organizacji międzynarodowej lub przy międzynarodowej strukturze wojskowej, przy siłach zbrojnych albo przy innych strukturach obronnych państw obcych;
  4. przełożonemu określonemu przez organizację międzynarodową albo międzynarodową strukturę wojskową - w przypadku pełnienia służby na stanowisku bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych albo międzynarodowych strukturach wojskowych, a w sprawach narodowych - starszemu oficerowi narodowemu;
  5. przełożonemu określonemu przez właściwy organ sił zbrojnych albo innych struktur obronnych państwa obcego - przy którego siłach lub strukturach żołnierz pełni służbę wojskową.

Żołnierzom zawodowym pełniącym służbę poza granicami państwa przysługuje szereg uprawnień, skatalogowanych w ustawie, a są to:

  1. prawo przebywania w miejscu pełnienia służby wraz z małżonkiem i dziećmi;
  2. prawo do nieodpłatnego zakwaterowania w lokalu mieszkalnym, wraz z niezbędnym umeblowaniem i wyposażeniem albo prawo do równoważnika pieniężnego na wynajęcie lokalu mieszkalnego, odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego oraz liczby uprawnionych i przesiedlonych członków rodziny;
  3. prawo do ryczałtu na pokrycie niektórych świadczeń związanych z użytkowaniem lokalu mieszkalnego;
  4. zwrot opłat związanych z nauką dzieci w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole średniej;
  5. zwrot niezbędnych, udokumentowanych kosztów leczenia w państwie, w którym pełni służbę, oraz kosztów leczenia uprawnionych i przesiedlonych członków rodziny.

Niezależnie od powyższych żołnierzom, którzy udali się za granicę celem objęcia stanowiska służbowego oraz pełniącym tam służbę i wyznaczonym na kolejne stanowisko za granica w innym państwie niż dotychczas, jak również żołnierzom powracającym do kraju przysługuje zwrot kosztów. Do kosztów tych zalicza się: podróż żołnierza i członków jego rodziny, przewóz rzeczy osobistego użytku i przedmiotów gospodarstwa domowego, przejazd do miejsca pełnienia służby za granicą i z powrotem dla członków rodziny nieprzebywających z nim za granicą (odpowiedni raz na dwa lata bądź jeden raz).

Istnieje także szereg świadczeń, do pobierania których żołnierze zawodowi pełniący zawodową służbę wojskową poza granicami państwa, są uprawnieni: bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie, bezpłatne świadczenia zdrowotne oraz zaopatrzenie w produkty lecznicze i wyroby medyczne, indywidualne i zbiorowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, wskutek których nastąpiło uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć żołnierza oraz bezpłatny przewóz z kraju do miejsca pełnienia służby i z powrotem, a także z miejsce pełnienia służby do kraju i z powrotem, w razie śmierci członka najbliższej rodziny.


Stopnie wojskowe

Kwestię stopni wojskowych reguluje ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej w art. 74. Stopnie są sklasyfikowane w trzech odpowiednio grupach: szeregowi, podoficerowie i oficerowie. Wyróżnia się pośród poszczególnych grup następujące stopnie:


Szeregowi Podoficerowie Oficerowie
  1. szeregowy
  2. starszy szeregowy
  1. kapral
  2. starszy kapral
  3. plutonowy
  4. sierżant
  5. starszy sierżant
  6. młodszy chorąży
  7. chorąży
  8. starszy chorąży
  9. starszy chorąży sztabowy
  1. Młodsi:
    1. podporucznik
    2. porucznik
    3. kapitan
  2. Starsi:
    1. major
    2. podpułkownik
    3. pułkownik
  3. Generałowie:
    1. generał brygady
    2. generał dywizji
    3. generał broni
    4. generał

  W Marynarce Wojennej stopniami wojskowymi są zaś odpowiednio stopnie:


Szeregowi Podoficerowie Oficerowie
  1. marynarz
  2. starszy marynarz
  1. mat
  2. starszy mat
  3. bosmanmat
  4. bosman
  5. starszy bosman
  6. młodszy chorąży marynarki
  7. chorąży marynarki
  8. starszy chorąży marynarki
  9. starszy chorąży sztabowy marynarki
  1. Młodsi:
    1. podporucznik marynarki
    2. porucznik marynarki
    3. kapitan marynarki
  2. Starsi:
    1. komandor podporucznik
    2. komandor porucznik
    3. komandor
  3. Admirałowie:
    1. kontradmirał
    2. wiceadmirał
    3. admirał floty
    4. admirał

  Najwyższym stopniem wojskowym jest stopień Marszałka Polski.


Wykształcenie- wymagania

  Ukończenie gimnazjum to minimalne wymaganie w zakresie wykształcenia niezbędne do wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe w korpusie szeregowych zawodowych. W korpusie podoficerów zawodowych jest to ukończenie szkoły średniej, zaś w korpusie oficerów zawodowych dyplom ukończenia studiów wyższych. Z kolei wyznaczenie na kolejne stanowisko służbowe jest uzależnione od ukończenia szkolenia, stażu lub specjalizacji, w uzależnieniu od wymaganych kwalifikacji, a w odniesieniu do oficerów:

  1. od stopnia etatowego majora (komandora podporucznika) - posiadanie tytułu zawodowego magistra (równorzędnego);
  2. dla stopnia etatowego pułkownika (komandora) - ukończenie studiów podyplomowych lub posiadanie stopnia naukowego doktora;
  3. od stopnia etatowego generała brygady (kontradmirała) - ukończenie podyplomowych studiów polityki obronnej.

Kadencja

  Kadencja na stanowisku służbowym w korpusie szeregowych trwa od osiemnastu miesięcy do lat trzech. Jeśli jest to jednak uzasadnione potrzebami Sił Zbrojnych, może być przedłużona przez właściwy organ na okres do dwunastu miesięcy. W przypadku oficerów zawodowych oraz podoficerów zawodowych okres zajmowania stanowiska o tym samym stopniu etatowym wynosi co najmniej trzy lata i może być skrócony do nie mniej niż 18 miesięcy jeśli przemawiają za tym potrzeby Sił Zbrojnych.


Zwolnienie ze stanowiska służbowego

  Zwolnienie żołnierza zawodowego z zajmowanego stanowiska może nastąpić, jeżeli:

  1. wojskowa komisja lekarska orzekła jego niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym stanowisku służbowym;
  2. zlikwidowano zajmowane przez niego stanowisko służbowe;
  3. upłynął termin kadencji określony w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe;
  4. wymierzono karę dyscyplinarną odwołania z zajmowanego stanowiska służbowego;
  5. udzielono urlopu wychowawczego w wymiarze dłuższym niż dwanaście miesięcy.

W razie zaistnienia potrzeb Sił Zbrojnych oraz wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia żołnierzowi zawodowemu poświadczenia bezpieczeństwa o klauzuli wymaganej na tym stanowisku, również można go zwolnić z zajmowanego stanowiska służbowego. Zwolnienie może mieć także podstawy w uzyskaniu w opinii służbowej ogólnej oceny dostatecznej.

 

 

 

Porady prawne


Kancelaria Adwokacka w Warszawie

tel. 22-499-33-22
tel. 881 209 300


Copyright © Kancelaria Adwokacka, Adwokat Piotr Stączek | zastrzeżenia prawne